Döngü

13 Eylül 2041
Sabah müthiş bir baş ağrısı ile uyandım. Yorgunluk tüm kaslarımı yataktan kalkmamaya ikna etmiş gibi, kendimi sürüyerek kalkabildim. Hafta sonunun bu kadar yorucu olacağını düşünmemiştim. Şirket yeni teknolojilerle donatılmış fabrikasında çalışacak olanlara verdiği eğitimin ardından iki gün boyunca güzel bir sahilde, patronun sahibi olduğu beş yıldızlı bir otelde sınırsız yemek ve içki ile rüya gibi bir hafta sonu geçirmemizi sağlamıştı.

İşsizliğin bu kadar yoğun olduğu bir zamanda, rüya gibi bir fırsattı doğrusu. Vadettiklerini, çalışma ortamını görünce bunu da sahte bir ilan, karın tokluğuna çalışılacak bir yer olduğunu düşünsem de daha fazla işsiz kalmaya dayanamayacağımdan, “deneyeyim, en kötü ne olabilir ki” diyerek başvurmuştum.

Devamını oku